Ciconia Consort en Isabelle van Keulen, viool

DELDEN KLASSIEK SEIZOEN 2021-2022 - CONCERT 3/11

‘KAUKASISCHE KLANKEN’

Edward Mirzoyan (1921-2012): 'Shushanic' - Elegy
Fikret Amirov (1922-1984): Mugham Poème (1979) voor viool en strijkorkest
Sulkhan Tsintsadze (1925-1992): Miniatures on Georgian Folk Themes
Pēteris Vasks (geb. 1946): Vientulais Engelis, Meditation voor viool en strijkorkest
Fikret Amirov (1922-1984): Symfonie voor strijkorkest

OP REIS MET DELDEN KLASSIEK

Eindelijk was het zover: na een vanwege corona concertloze periode van ruim een jaar vond afgelopen zondag het eerste concert van een reeks van zes plaats in de Oude Blasiuskerk, de vertrouwde thuishaven van Delden Klassiek. Zo'n 350 bezoekers, van wie velen naar eigen zeggen reikhalzend hadden uitgekeken naar de mogelijkheid om weer live een concert bij te wonen, genoten van het optreden van het Ciconia Consort met violiste Isabelle van Keulen als solist. Dirigent Dick van Gasteren had voor het programma niet geput uit het zogenaamde "ijzeren" repertoire van bekende componisten zoals Bach, Beethoven of Strawinsky.

Het concert, met de titel "Kaukasische Klanken", was een denkbeeldige reis door Georgië, Armenië en Azerbeidzjan, met exotische componistennamen als Edward Mirzoyan en Sulkhan Tsintsadze. Invloeden uit een ver verleden, waarin grootmachten als het Romeinse en Ottomaanse Rijk en de Sovjet-Unie de Kaukasus in hun invloedssfeer probeerden te brengen, klinken nog steeds door in de muziek van deze regio. Dit maakte het concert tot een bijzondere gebeurtenis. Het publiek, met oren op steeltjes, nam ademloos deel aan deze muzikale excursie. En Van Gasteren bleek de perfecte reisleider, die op een aanstekelijke wijze ieder programmaonderdeel inleidde. Aanstekelijk was ook het energieke spel van de twintig jonge strijkers van het Ciconia Consort, die op de punt van hun stoel en vaak breed grijnzend - we mógen weer - speelden alsof hun leven er vanaf hing, van uiterst ingetogen tot volledig losgaan. De oriëntaalse invloeden in de muziek klonken door via ondere andere de gebruikte maatsoorten en ritmes, ongewoon in de Westerse klassieke muziek, het gebruik van afwijkende toonladders en harmonieën en sensueel glijdende toonovergangen.

In twee programmaonderdelen toonde Isabelle van Keulen haar klasse door enerzijds haar onbegrensde virtuositeit in de Mugham Poème van Fikret Amirov en anderzijds, in Vientulais Mediation van Pēteris Vasks, haar vermogen om de aandacht van het publiek vast te houden in een tot het uiterste opgerekt lange lijnenspel. De volstrekte stilte na afloop van dit werk, gedurende wel tien (!) seconden, voordat het applaus losbarstte, sprak boekdelen. Dit kan overigens ook worden beschouwd als een compliment voor het publiek. Conclusie: een heerlijke reis met muziek van onbekende componisten, maar inmiddels bemind en, blijkens het langdurige slotapplaus, hartstochtelijk omarmd door het publiek van Delden Klassiek.