Revue Blanche

DELDEN KLASSIEK SEIZOEN 2022-2023 - CONCERT 5/11

REVUE BLANCHE TRAKTEERT AKOESTIEK OUDE BLASIUS

LORE BINON - sopraan
CAROLINE PEETERS - fluit
KRIS HELLEMANS - altviool
ANOUK STURTEWAGEN - harp

Déodat de Séverac (1872-1921): Temps de neige - Un Rêve - Les Hiboux - l’Infidèle
Erik Satie (1866-1925): Manière de commencement
Georges Auric (1899-1983): Six Poèmes de Paul Éluard
Maurice Ravel (1875-1937): Sonatine
Louis Durey (1888-1979): Six Madrigaux de Mallarmé
Alfredo Casella (1883-1947): Dans une Salutation Suprême
Henri Duparc (1848-1933): Extase
Erik Satie: En plus - Daphénéo

Na de eerste twee Kerkconcerten in de serie 2022-2023 van Delden Klassiek, met muziek van grote romantici als Tchaikovsky en Schumann, klonk er afgelopen zondagmiddag een heel ander geluid in de Oude Blasiuskerk in Delden. Het Belgische ensemble Revue Blanche speelde composities van Franse componisten uit einde 19^e, begin 20^e eeuw.

De programmatitel “Misia in Concert” verwees naar Misia Sert, de “Koningin van de Parijse salons”, wiens leven vol glorie en tragiek talloze kunstenaars inspireerde, onder wie Renoir en Coco Chanel en de componisten die op het menu stonden van dit concert. Muziek van bekende namen als Satie en Ravel klonk naast die van andere, wat minder bekende als De Séverac, Auric en Casella.

Maar een nog grotere openbaring was de in de klassieke muziek unieke bezetting van Revue Blanche. Sopraan Lore Binon, fluitiste Caroline Peeters, altviolist Kris Hellemans en harpiste Anouk Sturtewagen speelden de stukken in speciaal voor hun samenstelling geschreven arrangementen.

Zo gebeurde het dat twee delen uit Trois Morceaux en Forme de Poire van Eric Satie, oorspronkelijk geschreven voor pianosolo - overbekend; bij wie staan de uitvoeringen van Reinbert de Leeuw niet in de platenkast? - opnieuw tot leven werden gebracht onder de deskundige handen van dit ensemble. Hetzelfde gold voor de Sonatine van Maurice Ravel. Hoofdmoot van het programma waren de liederen, met een tegelijkertijd glasheldere en warme stem vertolkt door sopraan Lore Binon. Haar stem en vertolking, samen met de tot in de allerfijnste nuances gespeelde begeleidingen van fluit, altviool en harp, waren een ware traktatie voor de akoestiek van de kerk én uiteraard voor de talrijke bezoekers. Er zat een mooie opbouw in het programma, met in het midden liederen in een qua harmonieën en thematiek wat moderner idioom. Naast al het moois waren het adembenemende Extase van Henri Duparc en het slotlied Daphénéo van Eric Satie hoogtepunten van deze middag.

Na een enthousiast slotapplaus volgde nog A New Year’s Carol van Benjamin Britten, ook verrassend, want een buitenbeentje op deze “Après-midi français par excellence”.